Słownik
Rozmaryn lekarski
(Rosmarinus officinalis ) – gatunek krzewu, należący do rodziny jasnotowatych (Lamiaceae Lindl.). Występuje w stanie dzikim w rejonie Morza Śródziemnego. U nas jest uprawiana jako roślina doniczkowa.
Charakterystyka
- Aromatyczny, wiecznie zielony krzew o wysokości do 2 m.
- Czterokancista, drewniejąca w drugim roku.
- Równowąskolancetowate, skórzaste, brzegiem podwinięte, na wierzchu ciemnozielone, spodem kutnerowate.
- Niebieskie lub różowe z odcieniami, o dwuwargowym, dzwonkowatym. 5-ząbkowym kielichu. Korona owłosiona z 2-łatkową wargą górną i 3-łatkową dolną; środkowa warga dolnej wargi jest odgięta i mocno wklęsła. Wśrodku 2 pręciki i 1 słupek. Roślina miododajna, owadopylna.
- Rozłupnia.
Pokrój
Łodyga
Liście
Kwiaty
Owoc
Zastosowanie
Roślina uprawna: obecnie do największych producentów należą Francja, Hiszpania, Włochy, Grecja i Meksyk.
Historia uprawy: rozmaryn uprawiano już w starożytnym Rzymie, Egipcie i Grecji.
Roślina lecznicza: zawiera olejki – cyneol, pinen, cymen, borneol.
Działanie: odkażające, pobudzające, wzmacnia pamięć.
Sztuka kulinarna: roślina przyprawowa, używana głównie w kuchni hiszpańskiej, bałkańskiej, meksykańskiej do mięs, wędlin i sosów. Kwiaty dodaje się do sałatek, a kandyzowanymi ozdabia się potrawy. Łodyga może być używana jako szpikulec do szaszłyków – nadaje im niepowtarzalny zapach i smak.
Z liści otrzymuje się antyseptyczny środek do mycia przyborów w łazience, a dodane do kąpieli pobudzają krążenie krwi.
Roślina ozdobna. U nas jest uprawiany w doniczkach jako roślina pokojowa. Jest to "staroświecka" roślina uprawna – jedna z najdawniej uprawianych u nas roślin doniczkowych. Latem można go przetrzymywać na werandach, balkonach, w ogródku.
"Źródło: Wikipedia"
